Er is veel discussie over netneutraliteit: de vraag of internet service providers (ISP’s) onderscheid mogen maken tussen verschillende typen data. Door de explosieve schroei van mobiel data verbruik staat zowel het mobiele data netwerk als de businessmodellen van ISP’s als KPN en Vodafone onder druk. De Tweede Kamer leek aanvankelijk voor netneutraliteit te zijn, maar de VVD is tegen en kiest de kant van de KPN.
De strijd tegen netneutraliteit is een protectionistisch achterhoedegevecht gericht op het beschermen van businessmodellen uit de tijd dat een mobiele kilobyte nog net zoveel kostte als halfje bruin. Het druist niet alleen in tegen het vrijheidsprincipe van internet (treat all data as equal), maar zou een stap terug zijn voor innovatie op gebied van online communicatie.
Explosief mobiel dataverbruik is een probleem
Steeds meer mensen gebruiken een mobile device dat verbonden is met het mobiele datanetwerk en steeds meer mensen gebruiken mobiel meer data. Het netwerk komt hiermee onder druk te staan. Het grote nadeel van internet is immers dat lijnen ‘verstopt’ kunnen raken bij grootverbruik. Dit in tegenstelling tot televisie of radio.
Maar schaalbaarheid van het netwerk is niet het grootste probleem voor ISP’s. De businessmodellen stammen uit de vorige eeuw, een tijd waarin 140 mobiele tekens nog schaars waren. Deze modellen zijn kunstmatig in stand gehouden, maar komen door de WhatsApps, Skypes, Facetimes, Pings, Twitters en Hyves van deze wereld onder druk te staan. Mobiele ISP’s hebben lang veel geld verdiend door de diversifiëren op type communicatie (tekst, telefoon, beeld), en deze typen zijn per stuk anno 2012 verwaarloosbaar niets meer waard. Het spek van de belminuut en de sms zal er de komende tijd af moeten en dit kost banen. Dat is het echte probleem van het explosieve mobiel dataverbruik.
Een blik op de (nabije) toekomst: een steeds grotere cloud en meer mobiele devices
Van de vier belangrijke schermen die verbonden zijn met internet (tv, laptop, tablet en smartphone) zijn er drie mobiel. Steeds meer mensen zullen steeds meer devices willen verbinden met het mobiele datanetwerk. Onze honger naar data is vergelijkbaar met die naar olie. Het is een economische basisbehoefte.
We zoeken en vinden informatie, consumeren en creeren content en communiceren met elkaar online en dit doen we steeds meer in en via de cloud. De cloud is een principe dat gestoeld is op een continu openstaande verbinding met een serverpark ergens in de wereld, ver van je lokale apparaat. Ook de cloud zal de vraag naar data alleen maar doen toenemen.
Vier redenen waarom datadiscriminatie een slecht idee is
Ik zie vier belangrijke redenen waarom het discrimineren van data (een ‘SMS’ kilobyte is duurder dan een email kilobyte) een slecht idee is:
- Het is een rem op innovatie van nieuwe communicatiemethoden en een rem op het gebruik ervan. Beperken van innovatie en gebruik is wellicht een economische winst voor sommige bedrijven op de korte termijn, maar een rem op economische groei op de lange termijn
- Privacy: het feit dat een ISP weet wat voor apps iemand installeert of welke features men gebruikt op individueel niveau is een inbreuk op de privacy van gebruikers.
- Beheersbaarheid van beleid: datadiscriminatie is slecht beheersbaar: hoe omschrijf je waarvoor extra betaald moet worden? Nu gaat de rekening lopen bij een Whatsapp of Youtube bijvoorbeeld, morgen is het iMessage en overmorgen een berichtendienst binnen de gratis Facebook apps. Het beleid lijkt er nu op gericht om de tolpoort voor de app/website te plaatsen, maar zal moeilijk in stand kunnen worden gehouden als er niet in de app / website kan worden gekeken (wat gebeurt er bijvoorbeeld als de Facebook app een Whatsapp / skype functie heeft?)
- Reputatie: de mensen willen onbeperkt voor internet kunnen betalen. Communiceren is een hele basale basisbehoefte. Datadiscriminatie kan zomaar uitlopen op the people against de internet service provider: een reputatie nightmare.
Netneutraliteit en businessmodellen
Internet zit in het rijtje elektriciteit, water, gas en benzine. Data één van de belangrijkste grondstoffen van de economie van de 21e eeuw. Iedereen zou stijl achterover slaan als Shell bij de pomp meer ging vragen voor benzine als je een zuinige auto rijdt. Of Eneco een extra heffing op zuinige TV’s zou leggen. Beheerders van het ‘grondstoffennetwerk’ moeten altijd leveren ongeacht afkomst gebruiker en doel van het gebruik.
Dat internet service providers geld moeten verdienen aan mobiele data spreekt voor zich. Dit is ook in het belang van de gebruiker; het netwerk moet immers nog stevig verbeterd worden. Het tientje voor onbeperkt mobiele data heeft zijn hoogste tijd wellicht gehad. Diversifiëren op hoeveelheid en snelheid van data is een zuiver businessmodel en een model data de ene kilobyte niet anders behandeld dan de ander. Transparantie (hoeveel data gebruik ik nu en hoe snel is de verbinding eigenlijk) is hierbij noodzakelijk.
