Wat is waarrrrrr…
Niet zo lang geleden. Ergens in een klein dorpje in Friesland vond het volgende gesprek plaats.
“… Ik snap niet waarom jullie de hele dag met dat ding zitten te spelen.”
“Dat ding, mam, is een iPhone. De wereld onder je vingers. Altijd en overal.”
“Ik vind een mobiele telefoon al moeilijk, laat staan zo’n ding met zo’n gek aanraakscherm.”
“Mam, dit ding is echt vet handig. Er is een app voor alles.”
“Een app? Daar ga je al. Je bent me kwijt. Wat is nu in hemelsnaam zo handig dat ik een iPhone zou willen?”
“Zo, nou, waar zal ik beginnen…” <iPhone show off momentje>
“Het nieuws. Je kunt overal het nieuws lezen. En mailen, wanneer je maar wilt. Zoeken op Google of hier: even kijken op de kaart waar je bent. Stel je voor dat je ergens bent en de weg niet weet. Wat heb je dan nodig?
“Je vader…”
“En, mam, stel je voor dat je ergens bent en je hoort een nummer dat je heel erg leuk vindt, maar niet meer van naam kent. Pap, zet de radio eens aan, dit echt vet..” <hoogtepunt van show off momentje nadert nu: Shazam is up.>
“Treintijden, ook handig. En je kunt altijd en overal je saldo checken en geld overmaken. Handig toch?” “Mam, de toekomst is nu. Als je af gaat haken, dan sta je aan de zijkant van de samenleving. En dat is een hele gevaarlijke houding met je babyboomerige leeftijd in tijden van crisis. Als je het niet voor jezelf doet, doe het dan voor je kleinkinderen. Die kunnen straks hun oma geen DM’tje sturen en leg dat maar eens uit.” “Koop nu gewoon zo’n iPhone. Ik weet zeker dat je ‘m handig vindt.”
En zo geschiedde. Mijn moeder kocht een iPhone. Van een prepaid abonnementje van 5 euro’s in de maand naar 45 euro. Twee jaar vast.
Gisteren. 21:38 uur. Telefoon.
“Hij doet het niet!”
“Rustig mam, wat doet het niet?”
“De iPhone. Je zei dat ik overal kon bankieren en nu wil ik gewoon mijn saldo bij de Postbank eens even opvragen en dat doet ie dus niet. Ik snap er niets van.”
“Mam, het is een iPhone. Doet het niet bestaat niet. Het ligt dus aan jou. En het is de ING. De Postbank is niet meer.”
“Je vader heeft er ook al naar gekeken. Het is iets met een ING Buddy en een Windows Live ID. Maar we hebben gewoon een rekening bij de Postbank en nooit een Buddy besteld.”
“Laat mij maar even mam. Ik zit al op het internet. We lossen dit meteen op. Geeft niets.”
“…”
“Freek? … ben je d’r nog?”
“…”
“Euuhh… ok. ”
