Over Twitter, mijn baas, grote merken, Mirabeau en Lectric

by Freek Bijl on 23 april, 2010

in Artikelen

Het zijn open tijden. Vooral op Twitter. Twitter is een heel serieus kanaal geworden voor bekende Nederlanders, politici, journalisten en…. het internetwereldje. Het internetwereldje reken ik mezelf ook even toe, hoewel ik niet zo van de wereldjes ben. Ik struin niet de borrels, tweetups en conferenties af om te netwerken, maar ik ben wel een groot fan van het open delen van gedachten, content en inzichten. Ik vind het leuk om mensen te volgen en met onbekenden in contact te komen. Twitter is daarvoor bij uitstek het domein. Maar Twitter is ook steeds vaker het domein waar serieuze bedrijfsbelangen gelden. En dat maakt het niet altijd even leuk.

Twitter wordt sociaal steeds complexer

Twitter wordt steeds complexer. Niet alleen technisch, maar vooral sociaal complexer. Deze sociale complexiteit zit op twee domeinen. Het domein van de afzender en het domein van het bericht.

Concreet: je kunt je afvragen wie de afzender is van een tweet. Ik – Freek Bijl – ben een persoon. Maar ik ben ook inwoner van Utrecht, blogger voor Frankwatching en werkzaam bij eFocus. Vooral bij dat laatste wordt het lastig, want bij bedrijven spelen belangen. Twitter ik namens mijn werkgever? Lastige vraag. In ieder geval twitter ik met regelmaat over mijn werkgever , maar ‘namens’ zou een soort proces van interne goedkeuring met zich meebrengen. De scheidslijn is vaag en zo gebeurde het dat een collega van mij een boos mailtje in zijn mailbox kreeg van een manager  van een bepaald merk waarover ik op een doordeweekse televisie avond iets onaardigs had gewittert. Kreeg ik op de kop van mijn baas? Nee. Maar het maakt wel duidelijk dat persoonlijke tweets direct gevolg kunnen hebben voor de bedrijfsvoering van mijn werkgever, terwijl het geen bedrijfsgevoelige berichten betreffen.

#ietsmetpronkenenveren

Het tweede domein dat Twitter sociaal complex maakt is dat van het bericht zelf. Vroeger, toen media nog beheerd werden door instituten was er een redelijk proces voor het controleren van feiten. Eerst je bronnen checken, hoor en wederhoor, voordat je een bericht de wereld inslingert. De honger naar sensatie, de netwerk-ruis en  het feit dat verzenders van berichten vaak ook een belang hebben bij een bepaald bericht, maakt berichtgeving op Twitter vaak minder betrouwbaar.

Watskeburt?

Collega strategen Sebastiaan B. en Christel D. houden een presentatie bij het Emerce Conversion Event (de presentatie staat hier op Slideshare). Als afwisseling voor de praktische insteek van het evenement hebben ze gekozen voor een wat high level insteek en richten ze zich op online conversie van high involvement producten (die je vooral offline koopt). Wat is het eerste high involvement product dat in je opkomt? Juist… huizen.  In hun verhaal komt Funda als voorbeeld voorbij. Juist Funda omdat naast de goede site ze ook een lichtend voorbeeld op het gebied van mobiel gebruik: de alom bekende Layar Funda app waarmee de brug geslagen wordt tussen de offline en online wereld.

Adjan Kodde (baas van Mirabeau, concurrent van mijn werkgever eFocus) krijgt na het evenement van iemand te horen dat Funda als voorbeeld in de presentatie is gebruikt. Funda is gemaakt door Mirabeau en blijkbaar vindt men het bij Mirabeau niet zuiver dat mensen van eFocus Funda gebruiken als voorbeeld. Mijn collega’s hebben Funda gebruikt omdat het goed paste in het verhaal en omdat Funda tot de iconen op het Nederlandse web behoort. Nooit hebben ze stil gestaan bij het feit dat een ander bureau dat raar vindt. Op Twitter verschijnt de volgende tweet geplaatst door Adjan Kodde:

Blijkbaar uit irritatie wordt dit getwittert, maar er wordt niemand van eFocus gevraagd hoe het nu precies zit. Dat is op zich niet zo’n probleem ware het niet dat het bericht behoorlijk wordt geretweet. Zelfs pleitbezorgers van het sociale web van het eerste uur als Jolante van Hemert verkiezen voor het retweeten van het gerucht boven het controleren van het feit. Niemand vraagt eFocus op de man af hoe het zit. Geen tweet, telefoontje of mailtje. Wat blijkt? Alle retweets zijn van mensen die werken bij Lectric. En drie keer raden: ook Lectric is een concurrent van eFocus.

Bovenstaande voorbeelden tonen aan dat (de openheid van) Twitter sociaal complex is. Naarmate de belangen groter worden zullen er meer processen, regels en restricties in het leven worden geroepen rondom twitter. Dat maakt het minder leuk. Als ik aan het slot van deze lange blog een vingertje omhoog mag steken dan zou ik willen zeggen: het sociale web is vooral leuk als het open, eerlijk en direct is. Het is niet leuk als het roddel, vriendjes- en machtspolitiek is. Can’t we all just get along?!

Amen.

* deze post is geheel uit persoonlijke overwegingen tot stand gekomen. Uit mijn eigen onderbuik. Ik schrijf deze post en sta er achter. Mijn werkgever is op geen enkele wijze betrokken in het proces van totstandkoming van deze post en deelt ook niet perse de meningen die ik hier verkondig. (<nounounou>, dat dit soort disclaimers nodig zijn in 2010 </nounounou>)

Tagged as: eFocus

  • http://twitter.com/bramkoster Bram Koster

    Uhm, welke vinger steek je daar aan het eind van deze lange blog nou precies op? :)

    Wel ernstig eens, goed gesignaleerd. Xie de laatste tijd flink wat kinnesinne voorbij komen in tweets.

    De contradictie is natuurlijk grappig:
    1) Via sociale media ken je waarschijnlijk bij beide bureaus meer mensen dan je zonder zou hebben gekend, en zij jou/jullie.
    2) Social media maken het héél makkelijk om met al die mensen die je kent contact op te nemen.
    3) En social media bevorderen ook een collegiaal ipv concurrentieperspectief tussen partijen in dezelfde markt.

    Ondanks dat alles wordt er toch eerst en vooral geklaagd.

    Sociale media zijn soms gewoon eigenlijk helemaal niet zo sociaal. Dat wordt des te aparter als het speelt tussen partijen waarvan je verwacht dat ze social media begrijpen…

  • freekbijl

    @Bram mooie toevoeging. Die vinger dat is de Normen en Waarden vinger ;-)

  • http://twitter.com/martijn Martijn van Es

    Ik las de commotie net, en begreep het niet zo. Zolang het geen bureaupresentatie is (en dat was dit niet), lijkt het mij juist goed om ook voorbeelden van anderen te gebruiken. Zo heb ik dinsdag aan buitenlandse mensenrechtenactivisten ook voorbeelden laten zien waar ik part noch deel aan had, sterker nog, voorbeelden van andere ngo's zoals Greenpeace (ik werk voor Amnesty International).

    Als ik meneer Kodde was geweest, dan was ik trots geweest. Blijkbaar is zijn werk een standaard geworden, die aangehaald wordt in presentaties van concurrenten. En misschien gebruikt zijn bureau wel voorbeelden van jullie. Of van Lost Boys. We zullen het niet weten, want op hun site delen ze niets met ons. Gemiste kans.

    Over merkkritiek: Is een kritische strateeg niet juist goud waard voor een bedrijf? Ik heb de ABN Amro op Twitter een ietwat autistische bank in een ivoren toren met een slecht bereikbaar callcenter genoemd. Ik denk dat ik ze verder zou kunnen helpen dan iemand die geen kritiek op ze heeft.*

    *Dit is geen sollicitatie.

  • rubenvaneijk

    Helemaal eens dat je cases van anderen gebruikt. Of je er nu aan gesleuteld hebt of niet. Copyright vs. Copyleft. Bovendien is het een verdraaid mooi compliment.

    Dat social, Twitter i.c., een prachtig podium is om je te uiten moge duidelijk zijn. Of je dat nu doet op persoonlijke titel of vanuit je werkgever, je zal altijd 'wiens brood men eet' top of mind hebben bij een tweet/reactie die je vakgebied behelst. Dat er hier navraag gedaan had mogen worden is helder, eens. Aan de andere kant had eFocus ook de interactie aan mogen gaan en niet een afwachtende houding aan hóeven nemen. Wordt de tweet gespot door eFocus, of een medewerker, dan is het bijna logisch hierop te reageren. Daar is 't het podium tenslotte voor. En waar mensen samenkomen ontstaan ook wel eens polemiekjes. Zolang deze binnen de kaders van fatsoen en respect voor elkaars werk blijven kan het ook nog eens heel constructief zijn. Deze blogpost helpt daarbij. En ik denk dat je je in het volgende kunt vinden. Als ik voor mezelf spreek; ik ben zo nu en dan stikjaloers op het moois en effectiefs dat andere bureaus maken (andere dan Lectric dus, zoals eFocus, zoals Mirabeau), maar ik zal ook trots blijven op het moois en effectiefs dat Lectric maakt. Blijf vooral ook kijken naar en leren van 'de anderen'.

    Eindigend met een quote, met de kanttekening dat Winston -zoals we wel weten- nogal eens kon chargeren. ;-)

    You have enemies? Good. That means you've stood up for something, sometime in your life.

  • http://twitter.com/rubenvaneijk ruben

    Helemaal eens dat je cases van anderen gebruikt. Of je er nu aan gesleuteld hebt of niet. Copyright vs. Copyleft. Bovendien is het een verdraaid mooi compliment.

    Dat social, Twitter i.c., een prachtig podium is om je te uiten moge duidelijk zijn. Of je dat nu doet op persoonlijke titel of vanuit je werkgever, je zal altijd 'wiens brood men eet' top of mind hebben bij een tweet/reactie die je vakgebied behelst. Dat er hier navraag gedaan had mogen worden is helder, eens. Aan de andere kant had eFocus ook de interactie aan mogen gaan en niet een afwachtende houding aan hóeven nemen. Wordt de tweet gespot door eFocus, of een medewerker, dan is het bijna logisch hierop te reageren. Daar is 't het podium tenslotte voor. En waar mensen samenkomen ontstaan ook wel eens polemiekjes. Zolang deze binnen de kaders van fatsoen en respect voor elkaars werk blijven kan het ook nog eens heel constructief zijn. Deze blogpost helpt daarbij. En ik denk dat je je in het volgende kunt vinden. Als ik voor mezelf spreek; ik ben zo nu en dan stikjaloers op het moois en effectiefs dat andere bureaus maken (andere dan Lectric dus, zoals eFocus, zoals Mirabeau), maar ik zal ook trots blijven op het moois en effectiefs dat Lectric maakt. Blijf vooral ook kijken naar en leren van 'de anderen'.

    Eindigend met een quote, met de kanttekening dat Winston -zoals we wel weten- nogal eens kon chargeren. ;-)

    You have enemies? Good. That means you've stood up for something, sometime in your life.

  • http://www.vriend.nl Vriend

    beste Freek: 3 dingen: 1. efocus is geen concurrent van mirabeau hoe hard ze ook schreeuwen 2. ga voor jezelf beginnen: je bent een Dick Buschman in spe maar omring je dan met de juiste mensen. 3. Werk van anderen altijd presenteren met bronvermelding anders zit je fout

  • freekbijl

    beste vriend,

    Check de preso: de suggestie dat het onze case is wordt nergens gewekt. Het was geen casepresentatie. We vonden dat dat niet nodig was (net zo als dat we niet hoeven zeggen dat Nu.nl of Hyves niet onze case is). Maar gezien de gevoeligheid zullen we dat de volgende keer doen. Duidelijk.

    Wat de rest van je feedback betreft… ik weet niet wat ik als compliment moet opvatten. Je bent in ieder geval pas een vriend als je niet anoniem reageert (in mijn ogen altijd fout). eFocus is zoveel concurrent als de perceptie van de markt en van Mirabeau zelf. Zou daar het oordeel op baseren.

  • freekbijl

    beste vriend,

    Check de preso: de suggestie dat het onze case is wordt nergens gewekt. Het was geen casepresentatie. We vonden dat dat niet nodig was (net zo als dat we niet hoeven zeggen dat Nu.nl of Hyves niet onze case is). Maar gezien de gevoeligheid zullen we dat de volgende keer doen. Duidelijk.

    Wat de rest van je feedback betreft… ik weet niet wat ik als compliment moet opvatten. Je bent in ieder geval pas een vriend als je niet anoniem reageert (in mijn ogen altijd fout). eFocus is zoveel concurrent als de perceptie van de markt en van Mirabeau zelf. Zou daar het oordeel op baseren.

  • http://twitter.com/EvertJanKoning Evert Jan Koning

    Uitstekend betoog Freek, een beetje onnodig allemaal inderdaad. In het belang van de marktontwikkeling en innovatie is het meer dan logisch dat je voorbeelden gebruikt om ontwikkelingen te verduidelijken.
    Over authenticiteit: ik ben bang dat dit model van toepassing is: http://www.vueroyale.nl/comments/the-authenticity-pyramid

Previous post:

Next post: