Al jaren wordt er gesproken over internet en televisie. Interactieve televisie is het toverwoord. Maar de combinatie van de twee media blijkt weerbarstiger dan de vele voorspellingen doen vermoeden. Waarom? Het apparaat waar we allemaal op zitten te wachten lijkt zo eenvoudig te maken. Twee stekkers (TV en IP), voldoende opslagruimte en een simpel besturingssysteem / browser. Met een paar goede (interaction) designers zou ik hem zo durven tekenen. Maar goed, dat dachten we met z’n allen ook over internet op de mobiele telefoon. Dat was ook zo simpel en dat duurde toch ook tien jaar langer dan voorspeld.
Nu de doorbraak van mobiel internet eindelijk daar is blijkt het allemaal logischer dan voorspeld. Een aantal kritieke succesfactoren waren nodig om de combinatie te doen slagen. Wat zijn de kritieke succesfactoren voor internet op de televisie?
Een vergelijking met internet op de mobiel: wat kunnen we leren?
Uit recent onderzoek is gebleken dat 1,6 miljoen Nederlanders maandelijks gebruik maakt van mobiel internet. Dat is een ongelooflijke opmars, waaruit eens en temeer blijkt dat als de voorwaarden eenmaal zijn geschapen de adoptie sneller gaat dan verwacht. Wat heeft hier nu voor gezorgd?
Ten eerste de prijs. Onbeperkt mobiel internetten is nu mogelijk voor een tientje per maand. Een betaalbaar ‘flat fee’ heeft een omslag teweeg gebracht in de penetratie van mobiel internet.
Daarnaast is snelheid een belangrijke factor. Een internetpagina heeft een maximale laadtijd om de moeite te zijn om te bekijken. Deze is met het 3G netwerk behaald.
Ten derde is usability een grote drempel geweest voor de mobiele internet penetratie. Het scherm moest flink groter en de manier van navigeren anders. ‘Touch only’ (iPhone), Qwerty (Blackberry) en combinatie (N96) zijn momenteel de gangbare oplossingen die worden geboden voor een redelijke manier mobiel internet beleven.
Een andere belangrijke succesfactor is de openheid van het systeem. In het begin werden gelimiteerde miniportals aangeboden (bv Vodafone live) waar de service provider geld wilde verdienen het het toegankelijk maken van content die op het ‘normale’ internet (flat fee) ‘gratis’ te krijgen waren. Voor een euro een abonnement op teletekst. Zowel voor de gebruiker als ontwikkelaars is een open systeem een belangrijke voedingsbodem voor het bereiken van de massa.
Tot slot is er (onlangs) een gezonde markt ontstaan voor het ontwikkelen van software. Niet alleen voor de iPhone, maar ook voor andere mobiele telefoons is het nu interessant voor derde partijen om software te ontwikkelen. Ook voor de gebruiker is het goed, omdat een mobiele apparaat een andere focus legt op het gebruik van functionaliteit. Niet alles kan even goed in de browser en daarom zie je een grote groei aan mini applicaties die goed zijn in een beperkt aantal taken. Denk bijvoorbeeld aan deze applicatie van Bloomberg.
Internet en TV: all of the above en meer.
Bovenstaande punten zijn universele regels voor het succes van een ecosysteem rondom een bepaald medium. Voor het succes van internet op de desktop geldt immers hetzelfde.
De telefoon heeft in vergelijking met een computer een aantal belangrijke voor- en nadelen op basis waarvan het verschil kan worden gemaakt. Het grote voordeel van een mobiel device is bijvoorbeeld ‘plaats’ (je hebt het altijd bij je, waardoor er verschil kan worden gemaakt op services die ‘iets’ doen met locatie). Een groot nadeel is de grootte van het scherm. Succes wordt uiteindelijk bepaald door het maximaal terugdringen van de nadelen en het verzilveren van de voordelen (rocket science!). Getuige de iPhone.
Voor de televisie geldt dit niet anders. De nadelen moeten vooral worden gezocht in de beperkingen van de afstandsbedieing in vergelijking met een toetsenbord en muis. De voordelen zitten met name in de experience (video doet het beter op een TV) en het sociale aspect (een TV heeft een centrale plek in een huis en er staat een bank omheen).
Conclusie: huh ?
Bovenstaande opsomming is – zoals gezegd – geen rocket science. Aangezien er nog een heilige graal te winnen is, zou je zeggen dat er in redelijk wat laboratoria gewerkt wordt aan de langverwachte doorbraak van internet op de televisie. Hoe moeilijk moet het zijn om 1 apparaat te maken met redelijk wat opslagcapaciteit, een TV en IP ingang, een lichtgewicht besturingssysteem en een browser? Het lijstje met kritieke succesfactoren is toch wel bekend?!
Kijkend naar de huidige ontwikkelingen en innovaties van bijvoorbeeld Apple TV of Philips NET TV krijg ik niet het vermoeden dat volgend jaar het jaar van internet op TV gaat worden. Ik snap er niets van.
