Mijn pake (opa in het Fries) is nu bijna een jaar dood. Hij was oud. Achter in de 90. Mijn pake’s bestaan is gevat in een overzichtelijk aantal foto’s en een paar 6mm films. Een verzameling media die goed te bevatten is op een regenachtige zondagmiddag. Ik produceer in een maand meer media over mezelf, dan er over mijn pake in zijn hele leven is gemaakt.
Mijn toekomstige kinderen (mededeling!) en kleinkinderen zullen zappend door de geschiedenis van hun voorouders bladeren. Geconfronteerd met een overload en schat aan informatie. Maar ze zullen stuiten op een grens. Een digitale grens. Mijn leven voor hen zijn mijn foto’s op Flickr en mijn video’s op Vimeo. Mijn leven begint dus ergens in 2005. Daarvoor besta ik niet.
Een andere blik op de wereld
Mijn blik op de wereld is bepaald door de televisie. Tot de jaren ’60 in kleur. De oorlog in zwart wit en vóór de jaren ’20 is er eigenlijk niets. Ik ben gewend om lineair te kijken naar het verleden. Foto voor foto in een fotoboek.
Als je blik op de wereld is bepaald door het internet, dan kijk je anders. Niet lineair, maar associatief. Je begint met zoeken en maakt bruggetjes al naar gelang je interesse. Je gebruikt tags, ratings, een kaart, etcetera. Er is zoveel content dat lineair geen alternatief meer is.
Analoog bestaansrecht
Naast het feit dat er in de toekomst steeds minder dragers zullen zijn die nog analoge media kunnen afspelen, zal men dusdanig gewend raken aan associatief content consumeren, dat iets wat niet digitaal is verdwijnt uit de realiteit. Iets stopt te bestaan als het niet digitaal is op dezelfde manier als een plaats niet bestaat als het niet op een kaart is te vinden. Of, zoals een persoon niet bestaat als hij of zij geen sofinummer heeft.
Web 3.0: als het niet in een database zit, bestaat het niet
Web 3.0 maakt de stap van een web van documenten naar een web van data(bases). Media (data) in een database is vele malen beter doorzoekbaar dan documenten. Gaan we nog een stap verder dan bestaat iets niet als het niet in een database zit. Toekomstmuziek? Te filosofisch? Stel je bent een onbekende in Utrecht en je wilt uit eten. In hoeverre bestaat een restaurant, dat niet vindbaar is in Google (Universal Search)?
