Een week of wat geleden was er in de Nederlandse blogosfeer enige discussie rondom bloggen en geld verdienen (hier en hier). Aanleiding was de betaalde HP laptop van Marco Derksen. Bloggen en commercie zit nog erg in de taboesfeer. Reputatieschade is het ergste wat je kunt overkomen als blogger en daarom wordt er waarschijnlijk nog weinig mee geexperimenteerd. Maar, ik erger me groen en geel aan al die banners op blogs, bedoeld om mij van het lezen te weerhouden. Hoe houdt de blogger zijn broek omhoog?
Bloggen is nu uit-de-hand-gelopen amateurisme. De meeste bloggers verdienen zo goed als niets aan hun blog. Dit houdt een keer op. Bloggen moet meer op gaan leveren. Dit komt de kwaliteit alleen maar ten goede. Tijd voor de tweede ronde commercie in de blogs dus.
Affiliate marketing als heilige graal voor bloggers?
Affiliate marketing is de vorm van marketing waarbij de verkoper van een product per aangeleverde verkoop, lead of bezoek afrekent met degeen die de koper, lead of bezoeker aandraagt (de affiliate). Affiliate marketing is populair omdat er veel partijen zijn die beter in staat zijn een product aan de man te brengen dan de verkoper van het product zelf. Dit heeft alles met betrouwbaarheid en vertrouwen te maken. Denk bijvoorbeeld aan Independer (een partij die veel geld verdient als affiliate).
Bloggers schrijven vaak met passie over onderwerpen die hen bezighouden. Een populair blogger heeft een belangrijke rol binnen een community rondom een bepaald onderwerp. Hij is een ambassadeur. Marketeers zijn dol op ambassadeurs.
Elk onderwerp waarover wordt geblogd heeft achterliggende producten of diensten. Ik blog bijvoorbeeld over web 3.0. Daar zijn boeken over, congressen, bedrijven die adviezen verkopen.
Verkopers van deze producten en diensten zouden standaard een affiliate programma moeten hebben waarin ik kan participeren. Vaak is het bereik van een blog misschien voor marketingbegrippen niet groot, maar de kwaliteit van het bereik wel. Amazon in Amerika en Bol.com in Nederland kennen al dergelijke programma’s.
De (affiliate) blogshop
Blogs die je volgt zijn vaak van mensen in wie je je kunt verplaatsen. Je hebt er een band mee. Misschien losjes, misschien zelfs in het echte leven. Aangezien je eerder geneigd bent te kopen wat mensen die je vertrouwd ook kopen is het raar dat er nog zo weinig blogshops zijn. Aangezien bloggers in de eerste plaats willen bloggen en vaak geen shop willen beheren denk ik aan de affiliate shop variant. De Wehkamp WordPress plugin waar ik eenvoudig een dependance binnen mijn eigen blog kan openen. Wehkamp is compleet verantwoordelijk voor de afhandeling van de koop, maar ik krijg een percentage van de opbrengsten die via mijn blog binnenkomen. Ik bepaal wat er in mijn shop staat. De shop wordt nog krachtiger als de blog community ermee aan de haal gaat.
Je baas laten betalen
Mocht je bloggen over zaken die ook binnen je baan relevant zijn, dan zou het redelijk zijn dat je baas je hiervoor een vergoeding geeft in ruil voor naamsverbintenis. Jij als blogger bent een merk op zich met een bepaald bereik. Naarmate jou merk krachtiger is en je bereik kwalitatief hoger neemt de waarde van de vergoeding toe. De vergoeding kan in geld, maar wellicht ook in tijd worden uitgekeerd.
Bedrijven laten posten: de advertorial 2.0
Af en toe zie je op een blog een advertorial. Een door een copywriter geschreven bericht, waarop niet gereageerd kan worden. Bedrijven zouden best meer ruimte binnen een blog mogen hebben. De copywriter mag dan ingeruild worden tegen de verkoper van het product die met passie zijn product aan de man wil brengen en geloofd in zijn product. Reacties zijn toegestaan natuurlijk en de verkoper participeert in de discussie.
Alles mag, maar…
Van mij mag er veel op commercieel gebied. Het kost nu eenmaal veel tijd en (daarmee) geld. Enig voorbehoud is transparantie (eerlijk zijn over betaalde zaken) en openheid (een blog draait om interactie, dus commercie binnen een blog ook). Voor de rest hoop ik dat mensen hiermee gaan expirementeren. Lijkt me als blogger leuk, maar ook als strateeg die vaak voor bedrijven moet meedenken hoe ze hun spullen aan de man brengen.